Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte door middel van onze nieuwsbrief.

Blijf op de hoogte

De huisarts in tranen

Door: Marc Bruijnzeels, directeur Jan van Es Instituut

30 mei 2017

1 reactie

Triple Aim: de meeste zorgprofessionals hebben de klok horen luiden, maar weten niet waar de klepel hangt.

Triple Aim is de verschuiving van de waarde propositie. Het is het antwoord van de zorg op de uitdagingen van de multimorbiditeit. Nu overleef je een hartaanval, krijg je hartfalen, dementie en ook nog een kapotte knie. Ouder worden komt met gebreken. Demografische ontwikkelingen met een oververtegenwoordiging van ouderen. We kunnen de zorgvraag niet meer aan.

We hebben de verpleeghuizen gesloten omdat we ze niet meer konden betalen. Nu zitten oudere mensen met gezondheidsproblemen thuis, de spoedeisende hulp zit vol. We zijn met de huidige inrichting van de gezondheidszorg bezig met het winnen van de oorlog van de vorige eeuw, op basis van de problematiek die er toen was. We zitten met het oude adagium: we hebben niet de wijkverpleging erop aangepast en de huisarts loopt het water over de schoenen. Omdat we die herinrichting van de zorg niet gelijk op laten lopen met de afbraak van de inrichting van de vorige eeuw.

Wat deden we tot heden? We gingen óf de gezondheidstoestand verbeteren óf die kwaliteit verbeteren, of de kosten verlagen. Er was heel lang was de overtuiging: “Als we de kwaliteit verbeteren dan kost dat meer geld. Als we de gezondheidstoestand verbeteren dan kost dat meer geld. Dat gaat niet meer op, dat is gewoon niet meer waar! En dat is wat Triple Aim zegt en dat zie je nu overal gebeuren en dat is wat mensen moeten weten.

De huidige problematiek vraagt om de herinrichting van de zorg. Dus we hebben specialisten (ouderengeneeskunde) en huisartsen-plus in de wijk nodig. En wijkverpleging in verbinding met de huisarts en het maatschappelijk werk (oh ja, dat heet tegenwoordig sociaal wijkteam), we moeten de mens weer in zijn totaliteit zien. Daar gaat het over.

We moeten daarbij starten vanuit de gezondheidsbeleving van de mens. Als je dat doet, bereik je Triple Aim, bereik je gelijktijdig de drieledige doelstelling: de verbeterde ervaren kwaliteit, immers de mens – bijvoorbeeld die oudere in de thuissituatie – wordt blijer. De gezondheidstoestand wordt beter, want we kunnen het beter controleren. Het leidt tot lagere kosten, want we sturen ze nu niet meer met elke calamiteit naar de spoedeisende hulp.

Een heel persoonlijke ervaring. Ik stond in het kader van Triple Aim voor een groep huisartsen, ze keken allemaal bedrukt toen de problematiek van te hoge werkdruk op tafel kwam. Eén van de huisartsen kreeg tranen in de ogen. Hij vond dat hij de complexe ouderen in zijn populatie niet meer de kwaliteit kon leveren die hij voorheen wel kon leveren. “Ik heb gewoon de hulptroepen en de hulpmiddelen niet meer. Wat wij leveren als gezondheidszorg volstaat niet meer. De complexiteit van de thuissituatie is zo groot en we hebben met de huidige inrichting daar onvoldoende antwoord op. Ik voel me zo machteloos.”

Er zaten 10 huisartsen en ze herkenden de situatie allemaal. Het water loopt ze gewoon over de schoenen en ze voelen zich emotioneel subjectief enorm belast. Want zij zien die mensen elke dag. Dit geldt voor de huisarts en geldt net zo hard voor de wijkverpleging, dit geldt net zo hard voor de fysiotherapeut die met die oude mevrouw gaat lopen.

Vervolgens heb ik het volgende gedaan. Een inventarisatie: Hoeveel complexe ouderen heb jij in je praktijk? Bij elkaar – 10 huisartsen – bleken dat er ruim 400 te zijn. Daar kunnen we een specialist ouderen geneeskundige voor aannemen, nietwaar? We kunnen dus zelf hulptroepen in gaan zetten, als we massa gaan maken met elkaar. Ja, maar dat kost geld! Ja, maar levert het wat op? Ja, natuurlijk levert het wat op! Want die mensen hoeven niet meer naar de spoedeisende hulp van het ziekenhuis – dus per definitie levert het wat op. Wordt die oudere dan blijer? Ja. Want die hoeft niet meer met de ambulance naar dat ziekenhuis, die krijgt de aandacht op een andere wijze. En die mantelzorgers hebben het gevoel dat de juiste specialistische kennis op die plek daadwerkelijk ook ingezet wordt.

Tijdens zo’n sessie benadruk ik het belang zo’n casus op te hangen aan Triple Aim. Want als we alléén maar zeggen dat we extra personeel naar binnen willen trekken, krijgen we de betaler niet meer mee. Dat is een feit. Dat betekent dat je uiteindelijk moet laten zien dat het voor de mens een betere zorgbeleving én een lager kostenplaatje oplevert.

Dit is ook waar we het over gaan hebben op het jaarlijkse Triple Aim Congres op 20 juni. We gaan het dus niet meer hebben over nóg meer zorg aanbieden, nog meer extra dingen doen. Nee, we hebben het over het slimmer inrichten van de  zorg, we hebben het over op een andere plek die specialistische kennis naar binnen brengen, in een ander netwerk. Op een andere manier zorg aanbieden houdt ook in dat er op een andere manier betaald zal worden, daar hoort ook andere ICT-inrichting bij, daar hoort ook een andere attitude bij.

De zorgvraag blijft toenemen, de wachtkamer wordt alleen maar voller: het is dweilen met de kraan open. Hoe krijg je die kraan dicht? Wie doet dat? Er is niemand, want iedereen heeft het te druk. Zorgprofessionals, waaronder huisartsen, moeten hun bestuur en ondersteuners in een andere stand krijgen. Zorgprofessionals moeten vooral het signaal afgeven, en dan het anderen mogelijk maken om het uitvoerende werk van de herinrichting uit te voeren. Het zal vooral bottom-up moeten.

Kijkt u hier voor meer informatie over het jaarlijkse Triple Aim congres.

Marc Bruijzeels, Jan van Es Instituut

1 reactie op De huisarts in tranen

  1. arstrid van heusden

    1 juni 2017

    beste Marc,

    goed thema, nu nog huisartsen vinden, die willen besturen. Zoals het vroeger was…na een rijpe carriere ga je besturen. En bestuurders, die huisartsen het woord gunnen en naar hun ervaringen luisteren en hen vragen om mee te werken. bottom up is de nieuwe trend, in alle sectoren.tot de 20e juni.

    hartelijke groet, Arstrid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Top
Het Jan van Es Instituut wordt financieel ondersteund door het Investeringsprogramma Flevoland Almere